2/9/07

Κυριες και κυριοι επιτελους εφτασε η "Ανοιξη" ! ! !

Μικρη μου Γαλατεια,

Σου το εχω πει επανειλλημενως και θα στο πω αλλη μια φορα πως το καρμα αδιαφορει για τις βουλες των ανθρωπων! Ειναι να μην το παρει αποφαση, οτι δυο ανθρωποι πρεπει να γνωριστουν και να αρχισουν να απορουν πως τα καταφερναν ολα αυτα τα χρονια να ζουν ο ενας χωρις τον αλλο! Οι βουλες των ανθρωπων και τα εως τοτε σχεδια για τη ζωη τους το αφηνουν παγερα αδιαφορο! Ο John Lennon αλλωστε το τραγουδουσε λιγα χρονια πριν φυγει απο τον ματαιο τουτο κοσμο : "Instant karma's gonna get you!"

Ετσι λοιπον ξεκιναει κι η δικη μας, μοιραια κατ' εμε συναντηση! Πριν απο καμποσο καιρο, κι ενω οδηγουσα μεσα στην πολυβουη κινηση της πολης, ακουσα φευγαλεα ενα τραγουδι... Ενα τραγουδι γνωριμο μα και πρωτογνωρο συναμα! Ηταν μια διασκευη του πασιγνωστου μουσικου θεματος της αγαπημενης μου Αμελι απο τον Yann Tiersen αλλα διασκευσμενο και με ελληνικο στιχο!

Οσο κι αν εψαχνα να βρω τον τραγουδιστη, τοσο απογοητευομουν. Ετσι , μετα την παροτρυνση ενος φιλου, γραφτηκα σε ενα μουσικου φορουμ κι αναρτησα μια ανακοινωση πως εψαχνα να το βρω. Αλλα ουτε κι εκει καταφερα να βρω μιαν ακρη. Εν τελει εμαθα απο πολυ ενημερωμενη γυρω απο τα μουσικα δρωμενα πηγη (τον ενα και μοναδικο Dj Geezmo) πως το τραγουδι ειναι του Σταυρου Σιολα, του περσινου νικητη του Φεστιβαλ Θεσσαλονικης, και πως μονο η Ερα 2 εχει το προνομιο να εχει στα χερια της ενα promo cd χωρις καν ακομη να εχει αποφασιστει αν και ποτε θα κυκλοφορησει εμπορικα!

Φανταζεσαι την απογοητευση μου. Οι μηνες κυλησαν μα η επιθυμια μου να βρω αυτο το τραγουδι ηταν ακατανικητη! Καποια στιγμη κατεφθασε στο mail box μου ενα e-mail απο ενα γυναικειο ονομα που εμελλε να ειναι της γυναικας που μονοπωλει πλεον τις σκεψεις μου (αθωες τε και "ενοχες") Ησουν εσυ που ειχες διαβασει την απο μηνες τωρα ξεχασμενη αναρτηση μου σε εκεινο το φορουμ και με ρωτουσες λακωνικα μα ευγενικα αν μετα απο τοσο διαστημα ειχα καταφερει να βρω αυτο το τραγουδι που κι εσυ εψαχνες κι αν ναι, αν θα ειχα την καλωσυνη να στο δωσω!

Η εκπληξη μου εγινε ακομη μεγαλυτερη οταν αναλογιστηκα το γεγονος πως το τραγουδι αυτο ειχε φτασει στα χερια μου μολις μερικες μερες πριν, μεσα απο μια κυριολεκτικα απεριγραοτη αλληλουχια καταστασεων, ατομων και γεγονοτων και δεδομενου το γεγονοτος οτι παραμενει αν δεν απατωμαι ακομη ακυκλοφορητο!

Η συνεχεια ειναι και στους δυο μας γνωστη... Ελπιζω λοιπον μικρη μου, να μην εισαι πια τοσο δυσπιστη απεναντι σε εννοιες (συνωνυμες) οπως: μοιρα, γραφτο, ριζικο, πεπρωμενο, ειμαρμενη, κισμετ και πολλες αλλες που απλα ερχονται να περιγραψουν την ανωτερη των ανθρωπων δυναμη που εκανε τους δρομους μας να τρεξουν χιαστι με εκτελεστικο τους οργανο τον Ταλαντουχο κυριο (Σταυρο) Σιωλα!




Ο Πυγμαλιωνας σου.




29/8/07

Ανηδονια...

Μικρη μου Γαλατεια,

Εδω κι αρκετο καιρο βιωνω μια κατασταση η οποια λολυ ευστοχα μπορει να χαρακτηριστει με τον επιστημονικο ορο "Ανηδονία" η με τον πιο δοκιμο μα περιφραστικοτερο "I can't get no satisfaction", εκπεφρασμενο απο τους Κυλιομενους Λιθους.



(i Can't Get No) Satisfaction Lyrics


Παραμεριζοντας ομως καθε διαθεση αστεισμου, αυτη ειναι μια κατασταση που σιγουρα εχεις κι εσυ αντιληφθει απο καιρο. Οσα ολα αυτα τα χρονια με ευχαριστουσαν πλεον με αφηνουν παγερα αδιαφορο. Η οδηγηση πλεον με κανει και βαριεμαι κι ειναι απλα ενα μεσο μετακινησης! Η μαγειρικη, το υπρτατο χομπι μου, που ειναι αμεσα συνδεδεμενο με την αισθηση της γευσης και την τερψη της τροφης δεν με ενθουσιαζει πια! Η μουσικη ειναι που δε με αγγιζει πια, αν και ομολογουμενως αυτα που ακουγα κι ενεπιπταν στην κατηγορια του "εντεχνου" δεν εχουν καμια συνεχεια χρονικη κι οσα καποτε με εκαναν κι ανατριχιαζα στο ακουσμα τους τωρα με ξενιζουν! Ο κινηματογραφος πλεον ειναι βαρετος κι οι συγχρονες ταινιες απλα επιβεβαιωνουν την ανυπαρξια της παρθενογενεσης, ωθωντας με στο να ξανα-βλεπω ταινιες κλασσικες που εχω δει καμποσες φορες!

Ακομη κι εσυ μικρη μου, πλεον δε με ιντριγκαρεις οπως καποτε! Συγνωμη που σου εξομολογουμαι κατι τετοιο ευθεως, μα ο ψυχιατρος μου δεν εχει ερθει ακομη Ελλαδα (Δημοσθενη εσενα εννοω) οποτε η λυση της της ειλικρινους κι ευθειας εξομολογησης φανταζει λυτρωτικη! Κι επειδη συγουρα θα αναρωτηθεις και γιαυτο, ναι ακομη κι η ερωτικη μας ζωη χρειαζεται επιτακτικα μια υποβοηθηση (αν οχι καλυτερα εγω ο ιδιος).

Ξερω πως ολα αυτα ειναι σημαδια μελαγχολιας και θελω να με πιστεψεις οταν σου λεω πωςς αυτη η επιστολη αυτο το θεμα ερχεται να θιξει! Μην εκλαβεις οσα σου γραφω σαν προσωπικη κατηγορια η προσπαθεια απο μερους μου μετατοπισης των ευθυνων! Αν υπαρχουν τετοιες... Αλλα επειδη πλεον το να εθελοτυφλω φανταζει ανουσιο, κι ισως ακομη και επικινδυνο, απλα ακουσε με κι αν εχεις να προτεινεις κατι, απλα καντο! Καθε συβουλη σου ειναι δεκτη μιας και απο μερους μου εχω στερεψει απο ιδεες. Απλα βιωνω αυτη την κατασταση κι ειναι θαρρω προτιμοτερο σε αυτες τις περιπτωσεις το τωρα απο το αυριο!

Ο Πυγμαλιωνας σου.

Υ.Γ. Βιαστικα ανακαλυψα αυτο. (http://www.aisthisis1.blogspot.com/)

26/8/07

Αποκαλυψη τωρα ! ! !





Μικρη μου Γαλατεια,

Τρεις μερες τωρα ο ουρανος ειναι πιο ανατριχιαστικος απο οτι θα μπορουσα ποτε να ειχα φανταστει! Ο ηλιος εχει κρυφτει πισω απο αδιαπεραστα "συννεφα" καπνου και σταχτης, η οποια σημειωτεον πεφτει συνεχως με τη μορφη αδιακοπης καταιγιστικης "βροχης". Μια "βροχη" που μονο στην Πομπηια θα ειχαν δει λιγο πριν το τελος της.






Η φωτια κυκλωσε την Καλαματα απο παντου! Ταυγετος, Παρνωνας, Μεγαλοπολη, Ζαχαρω, Μελιγαλας, Μεσσηνιακη Μανη... Οσοι γνωριζαν τα μερη αυτα, καταλαβαινουν το μεγεθος της καταστροφης! Τα ελικοπτερα πετουν λες και βρισκομαστε σε εμπολεμη ζωνη. Το "Αποκαλυψη τωρα!" πλεον μου φανταζει πιο γνωριμο κι απο οσο σε ολους αυτους που πολεμησαν στο Βιετναμ. Ασε που φανταζομαι πως οι βομβες Ναπαλμ δεν προξενουσαν τοοοσο γρηγορα τοοοσο μεγαλη καταστροφη οσο οι εμπρηστικοι μηχανισμοι καποιων.




Απολογισμος μεχρι στιγμης... Δεκαδες νεκροι, εκατονταδες σπιτια καμμενα, δεκαδες χιλιαδες στρεμματα καλλιεργειων και δασικων εκτασεων κατεστραμμενα. Συγγνωμη αλλα ο οιρμος μου χανεται αναλογιζομενος τις συνεπειες ολων αυτων κι οχι τις μακροπροθεσμες αλλα τις αμμεσες!

Θα πρεπει να τελειωσω ομως καπου εδω αυτο το γραμμα μου μικρη μου για πολλους λογους. Το ρευμα κοβεται συνεχως μαζι με την ανασα μου απο την τριημερη εισπνοη σταχτης και καπνου.

Ηθελα απλα να σου πω να προσευχεσαι κι εσυ να μπει το συντομοτερο ενα τελος σε αυτη την καταστροφη.

Ο Πυγμαλιωνας σου.

Υ.Γ. Κι αν νομιζεις πως υπερβαλλω μολις καταλογιασει ο πανικος υποσχομαι να σου στειλω φωτογραφιες απο τους τοπους των πυρκαγιων.

23/8/07

And now something completely different !!!

Μικρη μου Γαλατεια,

Σου εχω πει καμποσες φορες πως διαφωνω με τις μουσικες επιλογες σου. Και με πειραζεις πως μεγαλωσα και μονο το "απο καιρο νεκρο" εντεχνο τραγουδι δυναμαι να εκτιμησω! Η διαφωνια μου ομως εγκειται στην ουσια της μουσικης κι οχι στης ταμπελες που καποιοι προσεδωσαν απο καιρο για να καλυψουν τις ανασφαλειες τους!

Ετσι λοιπον απο καιρο ειχα κατα νου να σου βρω ενα ακλονητο παραδειγμα για επιχειρηματολογησω! Και τι καλυτερο απο τον Γιωργη Χριστοδουλου

Μονος ενας ταλαντουχος τραγουδιστης σαν κι αυτον θα μπορουσε να παρει τραγουδια οπως κι αυτο που ακους τωρα απο τα ηχεια και να κανει καποιον σαν κι εμενα να το ακουω ευχαριστα στο αμαξι μου, το χωρο που δοκιμαζω τη συμβατοτητα ενος τραγουδιου με τα γουστα μου!

Ο Γιωργης κυκλοφορησε προσφατα ενα νεο δισκο με τον τιτλο-προτροπη "Μην αλλαξεις ποτε" τον οποιο θα σου συνιστουσα να αγοραζεις, ετσι να αρχισεις να ακους κατι που θα κανει το αυτι σου να φιλτραρει πιο ικανοποιητικα την ασχημια αυτου του κοσμου! Συγχωρεσε με μικρη μου, που δεν ειμαι ιδιαιτερως περιγραφικος κι αναλυτικος σε αυτη μου την επιστολη μα θελω να μην εχεις καμια προγευση της ευηχης εκπληξης που σε περιμενει!




Ακουσε με μια φορα, και παραμερισε το νεανικο σου πεισμα, και ακου και κατι που ισως μας κανει να παψουμε να διαφωνουμε στα ταξιδια μας ως προς τηνεπιλογη των ακουσματων. Ειθε να ειναι ο Γιωργης η μουσικη μας γεφυρα...



Ο Πυγμαλιωνας σου.


Υ.Γ. Η διασκευη του Die for you περιλαμβανεται στο cd που ειχε κυκλοφορησει η ΕΡΤ με τιτλο EuroRevisions, με πολλα καλα κομματια να απαρτιζουν εναν δισκο που εχω την εντυπωση οτι δεν του δοθηκε η δεουσα προσοχη.

20/8/07

Μνημη αγχινους...



Μικρη μου Γαλατεια,

Να 'μαι και παλι κοντα σου! Συγχωρα με που σε απαρνηθηκα τοσο ασπλαχνα, οπως με κατηγορησες με ενα σου σκληρο sms, μα επρεπε να δοκιμασω τις αντοχες μου μακρια σου και να βεβαιωθω για την αναγκαιοτητα της υπαρξης σου στη ζωη μου. Μια υπαρξη που καθοριζει την υπαρξη μου! Και μην το εκλαβεις σα λογοπαιγνιο γιατι μονο τετοιο δεν σκοπευα να ειναι!

Λοιπον αυτο το καλοκαιρι μου εμαθε πολλα. The hard way που λενε και οι Αγγλοι μα αξιζε τον κοπο. Κι ειμαι παλι "εδω" να μοιραστω αυτες μου τις εμπειριες μαζι σου. Δε θα ειχε νοημα να συνεχισω να σου γραφω αυτες τις σπιστολες να δεν ειμουν ειλικρινης μαζι σου, παροτι εχω την αμυδρη υποψια οτι καποιος τις λαθραναγιγνωσκει!

Απο τουδε και στο εξης λοιπον θα σου γραφω πιο αυθορμητα αυτα που σκεφτομαι χωρις απαραιτητα να σκεφτομαι να "φτιασιδωσω" τα λογια μου η να περιορισω την εξομολογητικη μου παρορμηση. Να κι αν πεσει στα χερια καποιου αδιακριτου ταχυδρομου μια επιστολη μου και θελησει να της ριξει μια κλεφτη ματια! Το πολυ-πολυ να μαθει ποσο σε εχω αναγκη για να προσδωσεις σημασια και σκοπο στην κατα τα αλλα (προς το παρον) βαρετη καθημερινοτητα μου!

Μου λειπεις κι αυτο εχει σημασια!!! Κι ας ακουγεται απελπισμενο αυτο. Και δε μου λειπει μονο η χαριτωμενη σου προσωπικοτητα μα και το ακαταμαχητο κορμι σου! Αυτο το κορμι που συνταμα θα βρισκεται κοντα μου ξανα για κανει τις φθινοπωρινες μου νυχτες να κανουν το καμα σουτρα να μοιαζει με παιδικο αναγνωσμα. Αυτο το κορμι που κολαζει και τον πιο εναρετο ανδρα επι γης, κι ας ακουγεται σαν να καυχιεμαι μιας κι εγω σε "επλασα" απο το μηδεν και σε εφτασα σε υψη δυσθεωρητα στην κλιμακα μετρησης του καλλους. Μια κλιμακα που θα εισηγηθω να καλειται "Κλιμακα Γαλατειας" εις το διηνεκες. Ο Ριχτερ, ο Κελσιος η ο Μερκαλι ειχαν κατι παραπανω δηλαδη;

Θα σε αφησω ομως πριν η επαρση μου υπερκερασει την εξαρτηση μου στη γοητεια σου με ενα τραγουδακι που σιγουρα θα σου αφιερωνα αν σε ειχα γνωρισει το 1991, τοτε που το ακουγα και με τη μνημη αγχινους προσετρεχα στο μελλοντικο παρελθον μου κι ονειρευομουν την ημερα που θα ειμασταν μαζι και θα στο εβαζα να το ακουσεις...

Ο Πυγμαλιωνας σου.

Υ.Γ. Αγχίνους:
  1. Αυτός που έχει ευστροφία, ετοιμότητα πνεύματος, γρήγορη αντίληψη.
    μνήμη αγχίνους: Το μνημονικό τέχνασμα της ανάκλησης στη μνήμη ενός στοιχείου (αριθμού, ονόματος, κ.λπ.) με τη βοήθεια άλλου ευκολότερα ανακλητού, με το οποίο έχει κοινά εξωτερικά στοιχεία).
    Συν: έξυπνος, οξύνους, ευφυής, εύστροφος



Sophie B. Hawkins - Damn I Wish I Was Your Lover lyrics


That old dog has chained you up all right
Give you everything you need
To live inside a twisted cage
Sleep beside in empty rage
I had a dream I was your hero

Damn I wish I was your lover
I'd rock you till the daylight comes
Make sure you are smiling and warm
I am everything
Tonight I'll be your mother
I'll do such things to ease your pain
Free your mind and you won't feel ashamed
Open up gonna come inside
Gonna fill you up
Make you cry

This bloke can't stand to see you black and blue
I give you something sweet each time you
Come inside my jungle book
It's just too good
Don't say you'll stay
'Cause then you go away

Damn I wish I was your lover
I'll rock you till the daylight comes
Make sure you are smiling and warm
I am everything
Tonight I'll be your mother
I'll do such things to ease your pain
Free your mind and you won't feel ashamed
Shucks
For me there is no other
You're the only shoe that fits
I can't imagine I'll grow out of it
Damn I wish I was your lover

If I was your girl believe me
I'd turn on the Rolling Stones
We could groove along and feel much better
Let me in
I could do it forever and ever, ever n' ever
Give me an hour to kiss you
Walk through heaven's door I'm sure
We don't need no doctor to feel much better
Let me in
Forever and ever and ever and ever

I sat on the mountainside with peace of mind
I lay by the ocean making love to her with visions clear
Walked for days with no one near
And I return as chained and bound to you

Damn I wish I was your lover
I'll rock you till the daylight comes
Make sure you are smiling and warm
I have everything
Tonight I'll be your mother
I'll do such things to ease your pain
Free your mind and you won't feel ashamed
Shucks for me there is no other
You're the only shoe that fits
I can't imagine I'll grow out of it
Damn I wish I was your lover
Open up gonna come inside
Gonna fill you up
Make you cry

17/8/07

Το νοζμπέτε ή αλλιώς "To know us better"

Τι θα λεγατε να γνωριστουμε καλυτερα; Με καποιους απο εσας ηδη εχω γνωριστει προσωπικα και θεωρω τον εαυτο μου τυχερο γιατι πραγματικα ηταν μια ευχαριστη εκπληξη! (ξερεις εσυ!) Με καποιους αλλους ειναι απλα θεμα ημερων να βρεθουμε απο κοντα και να τα πουμε περαν του chatting!


Αυτος ειναι και ο λογος που σκεφτηκα να σας κοινοποιησω τη διευθυνση μου στο hotmail για οσους απο εσας επιθυμουν να τα "πουμε" σε πραγματικο χρονο καποια στιγμη. Μη διστασετε λοιπον να με προσθεσετε στις επαφες σας!!!


pygmaliwn-galateia@hotmail.com

Μετα τιμης,



Πυγμαλιων

12/8/07

Στα ειπα ολα ; ; ; ; ; ;

Κυριες και δεσποινιδες (αντε και κυριοι)

Ολον αυτο τον καιρο αναρωτιωμουν αν πραγματικα ολη αυτη η διαδικασια των επιστολων μου προς τη Γαλατεια εχει λογο υπαρξης και συνεχειας! Γιαυτο και καταφευγω στη διαδικασια της δημοσκοπησεως (ε, ειναι και της μοδας λογω εκλογων) για να βολιδοσκοπησω τις αποψεις σας.

Σας προειδοποιω οτι θα λαβω απολυτως σοβαρα τις αποψεις σας μεσω σχολιων και ψηφων οποτε εχετε το κατα νου! Ξερω οτι οι περισσοτεροι απο εσας ειστε σε διακοπες αλλα θα περιμενω μεχρι να διαφανουν ξεκαθαρα οι βουλες σας.

Μετα τιμης,

Πυγμαλιων

Υ.Γ. Μια ψηφος ειναι αρκετη γιαυτο και απεκλεισα τη δυνατοτητα πολλαπλων ψηφων.




Σημ. " Το Σύνταγμα του 1864 όρισε το σύστημα της ψηφοφορίας διά σφαιριδίου. Η κάλπη του συστήματος αυτού διαιρείτο εσωτερικά σε δύο μέρη που εξωτερικά αναγράφονταν οι λέξεις ΝΑΙ και ΟΧΙ. Κάθε εκλογικό τμήμα διέθετε από μία κάλπη για κάθε υποψήφιο. Ο ψηφοφόρος έριχνε μυστικά ένα σφαιρίδιο σε κάθε κάλπη είτε προς την πλευρά του ΝΑΙ είτε του ΟΧΙ."

19/7/07

Αντιο... μεχρι νεωτερας!!!



Μικρη μου Γαλατεια,

Δυστυχως για πολλους λογους, που θα σου εξηγησω εκ του συννεγγυς, θα διακοψω προσωρινα την επικοινωνια μας. Καταλαβε με, δεν ειναι αλλη μια αδικαιολογητη και σπασμωδικη αντιδραση μου... Μεχρι τοτε λοιπον θα σου αφησω αναρτημενο να διαβαζεις και να εμπεδωσεις τον ορισμο του Πυγμαλιωνα και του Πυγμαλιωνικου συνδρομου που διεγνωσμενα με διακατεχει. Ειναι μια ευγενικη προσφορα του Θερμεσιλαου



Αχ μικρη μου ειναι αληθεια πως θα χρειαστει να επιστρατευσω ολο το κουραγιο μου για να καταφερω να αντεξω χωρις την επιστολογραφια μας. Αλλα καποια πραγματα πρεπει να γινουν, ισως και αθελα μας.

Μεχρι την επιστροφη μου, να περνας καλα και καλο καλοκαιρι...

Το ποσο θα μου λειψεις δεν ειναι μετρησιμο με καμια ανθρωπινως επινενοημενη κλιμακα τιμων!

Ο Πυγμαλιωνας σου...



Υ.Γ. Σε ολους εσας τους "ευπροσδεκτους λαθραναγνωστες" να ξερετε πως θα βρισκομαι καπου εδω γυρω και πως η επιστροφη μου ειναι το μονο σιγουρο πραγμ μετα απο το γεγονος οτι θα μου λειψουν τα σχολια σας!




ΠΥΓΜΑΛΙΩΝ


Μυθικό πρόσωπο σημιτικής καταγωγής, που αναφέρεται ως βασιλιάς της Κύπρου. Ο Πυγμαλίων είχε κατασκευάσει ένα γυναικείο άγαλμα από ελεφαντόδοντο, τόσο τέλειο, ώστε να παρακαλέσει ο ίδιος τη θεά Αφροδίτη να του δώσει και ζωή. Όταν η θεά πραγματοποίησε την επιθυμία του, ο Πυγμαλίων ονόμασε την ωραία γυναίκα «Γαλάτεια» και την έκανε σύζυγό του. Μαζί της μάλιστα απέκτησε και μία κόρη, την Πάφο.

'Εκτοτε τα πράγματα άλλαξαν κάπως αλλά η χρόνος μας άφησε κληρονομιά.

Άντρες Πυγμαλίωνες οι οποίοι προσέφεραν απλόχερα την πείρα τους σε γυναίκες οι οποίες άλλοτε την χρησιμοποίησαν και μεγαλούργησαν και άλλοτε χάθηκαν από δικό τους κρίμα...
Σίγουρα θυμόσαστε την μεγάλη Μαρία Κάλλας, την γυναίκα σοπράνο-θρύλο που δημιούργησε ο Μενεγκίνι. Σημαντικός 'Αντρας-Πυγμαλίωνας παρέλαβε ένα ακατέργαστο πέτρωμα το οποίο μετέτρεψε σε πολύτιμο λίθο και άφησε κληρονομία στην ανθρωπότητα.
Σας ευχαριστούμε κύριε Μενεγκίνι.

Ούτε λίγο ούτε πολύ απεικόνισε την ίδια του τη ζωή ο Ρεξ Χάρισον, που όντας ήδη χηρεμένος από την εκλιπούσα από καρκίνο σύζυγό του Κέη Κένταλ, υποδύεται τον Καθηγητή Χίγκινς στην κλασσική ταινία ΩΡΑΙΑ ΜΟΥ ΚΥΡΙΑ (My Fair Lady). Ο Σύγχρονος 'Αντρας-Πυγμαλίωνας βάζει στοίχημα ότι μπορεί να μετετρέψει σε Κυρία τής 'Καλής Κοινωνίας' μία οποιαδήποτε κοπέλα μεγαλωμένη στο δρόμο και η ΕΛΑιΖΑ έρχεται στο κατώφλι του για λίγες λίρες δοσμένες στον αλκοολικό πατέρα της. Η μοναδική ερμηνεία της 'Ωντρι Χέπμπορν επισφραγίζει ένα All Time Classic θέμα.
Υπάρχει και μία ακόμη φιγούρα αυτής της Σάρον Τέιτ της οποίας Πυγμαλίωνας στάθηκε ο Ρόμαν Πολάνσκι, άτυχη όμως έγινε θύμα του πρώτου σατανιστή της (τουλάχιστον γνωστής μας ιστορίας) Μάνσον, ο οποίος της έδωσε ένα τόσο φρικιαστικό επίλογο... Ο Πολάνσκι όμως επέμεινε, αυτή τη φορά με την γνωστότερη μούσα του Ναστάζια Κίνσκι...
Να παραμείνουμε σε κάτι επίσης Ευρωπαικό και πιο γειτονικό μας; Κάρλο Πόντι. Ο άνθρωπος που δημιούργησε το ιερό τέρας του Ιταλικού κινηματογράφου την μοναδική Σοφία Λώρεν... (πάντα συναισθηματικά δεμένος μαζί της λόγω της τρομερής ομοιότητας που είχε ανέκαθεν με τη μητέρα μου)!!!
Λίγο παραδίπλα στην Γαλλία ενώ ο Θεός έπλασε τη Γυναίκα ο Ροζέ Βαντίμ έπλαθε τη Μπριζίτ Μπαρντό και την Μασσαλιώτισσα Κατρίν Ντενέβ. Στην γηραιά Αλβιώνα ο (σερ) Λώρενς Ολιβιέ μας προσφέρει μία από τις πιο διάσημες κοκκινομάλες (Scarlet) τη ιστορίας, την Βίβιεν Λη, ενώ στο πλευρό του μέχρι το τέλος του στάθηκε η μετέπειτα σύζυγος του, η Τζόαν Πλοουράιτ την οποία παντρεύτηκε όταν εκείνη ήταν γύρω στα 15...
Για να μείνει η ιστορία του Πυγμαλίωνα στην Ιστορία ο Ρίτσαρντ Μπάρτον υποδύεται τον ομώνυμο ρόλο. Στο πλευρό του η γυναίκα-θρύλος που τον εμπιστεύτηκε δύο φορές στη ζωή και ένωσε την ζωή της δύο (από τις πολλαπλές) φορές με τα δεσμά του γάμου - Λίζμπεθ Τέιλορ. Μόλις θυμήθηκα έναν ακόμη Άντρα-Πυγμαλίωνα, τον Ρεξ Χάρισον για την Κέη Κεντάλ...
Πιο σύγχρονος ο Κένεθ Μπράνα για την πολυαγαπημένη 'Εμμα Τόμσον... Τόσοι οι 'Αντρες-Πυγμαλίωνες που δεν θα αναφέρω, όχι επειδή δεν προλαβαίνω... αλλά επειδή Πυγμαλίωνας μπορεί να είναι οποιοσδήποτε καθημερινός Άντρας της Διπλανής μας Πόρτας...
Άντρας-ΝΟΝΟΣ* που μπορεί με τον δικό του τρόπο, με το δικό του 'μαγικό ραβδάκι' να σας αγγίξει και η αστροσκόνη του να σας αλλάξει την διάθεση, την αύρα, την πορεία μας όλη...
'Αντρες -Πυγμαλίωνες, τόσο μακρινοί μα πόσο κοντινοί, τόσο μοναδικοί και πόσο απαραίτητοι...
Τους αναγνωρίζεις μόνο εάν τους συναντήσεις, εάν σταθούν στη ζωή σου...

* Προφανώς εννοείται ο ανάδοχος, ως οιονεί καθοδηγητής και μέντωρ

15/7/07

Περασαν σχεδον δυο χρονια...

Μικρη μου Γαλατεια,

Συνεχιζω να εχω το ιδιο προβλημα! Να μην μπορω ουτε και να προλαβαινω να σου γραψω κατι πιο ουσιατικο! Θαυμαζω bloggers σαν την industrial daisies, που βρισκουν το χρονο και τη δυναμη να γραφουν μες στο κατακαλοκαιρο! Βεβαια εγω μενω διακοσια μετρα απο μια πεντακαθαρη και πανεμορφη παραλια κι ετσι η πλαστιγγα παραβλεπει την αναγκη μου να σου γραψω και γερνει προς την ακροθαλασσια!

Αποψε το μονο που δυναμαι να κανω για σενα ειναι να σου αφιερωσω για πολλοστη φορα ενα ομορφο τραγουδι απο τον Ησαια Ματιαμπα, του οποιου περυσι θαυμασα τις απιστευτες φωνητικες και εκφραστικες του ικανοτητες αρκετες φορες στο καλoκαιρινο Χαραμα, το ομορφοτερο ισως μαγαζι στην Ελλαδα, απο αποψη διακοσμησης και συνολικης αποψης!

Καλη ακροαση λοιπον μικρη μου!

Ο Πυγμαλιωνας σου...


Πέρασαν σχεδόν δυο χρόνια



Ματιάμπα Ησαΐας



Πέρασαν σχεδόν 2 χρόνια κι’ όλα ακόμα μένουν ίδια!
Κάτω απ’ τα παλιά σανίδια κρύφτηκαν καλά όνειρα πολλά.

Πέρασαν σχεδόν 2 χρόνια σφηνωμένα σ’ ένα όχι!
Το φιλί σου ποιος να το ’χει σβήνοντας το φως καίγεται ο ουρανός.

Είν’ αλλιώτικο να ψάχνεις μι’ αγκαλιά μες στο χειμώνα,
Να μη βρίσκεις στα όνειρά σου μια ήσυχη κρυψώνα.
Είν’ αλλιώτικο συνέχεια να σου λείπει πάντα κάτι,
Είν’ αλλιώτικο να χάνεις στην αγάπη!!!

Πέρασαν σχεδόν 2 χρόνια δυο στοιχειωμένα χρόνια,
Φορεμένα σαν κολόνια που ’χεις βαρεθεί κι’ έχει εξατμιστεί!

Πέρασαν σχεδόν 2 χρόνια και τον κύκλο τους πριν κλείσω,
Για να σ ‘αποχαιρετίσω κάτι απ’ το χθες στείλε μου αν θες!!!

Είν’ αλλιώτικο...
Είν’ αλλιώτικο...

Πέρασαν σχεδόν 2 χρόνια κι’ όλα ακόμα μένουν ίδια,
Κάτω απ’ τα παλιά σανίδια κρύφτηκαν καλά όνειρα πολλά...


11/7/07

Παραγγελιά για το Δημοσθένη!

Μικρη μου Γαλατεια,

Αποψε θα καταχραστω την ευγενεια σου και θα χρησιμοποιησω την "επιστολογραφια" μας για να αφιερωσω ενα τραγουδι στο Δημοσθενη! Εναν Ελληνα που ακομη κι εκει ψηλα στην "πολιτισμενη" Σουηδια, η καρδια του χτυπαει σε εννεα ογδοα! Το ζειμπεκικο ειναι αυτο το τεμπο που μπορει να κανει την καλοκουρδισμενη του καρδια να αποτιναξει απο πανω της το ρεγουλαρισμα της ομαλοτητας και της ταξης και μες στη νυχτια να θελει να σπασει το ταβανι και να πεταξει ως του παραδεισου τα μπουζουκια για μια θεικη πενια!

Ετσι λοιπον αποψε θα βαλω και στους δυο να ακουσετε ενα τραγουδακι απο το φιλο μου τον Νικολακη, που αν και οχι και τοσο πολυακουσμενο, θελω να πιστευω πως θα κανει και τους δυο σας να συγκινηθειτε...



Καλη ακροαση λοιπον, κι και απο σενα ξερω τι να περιμενω, ανυπομονω την ανταποκριση του Δημοσθενη στο ακουσμα αυτου του τραγουδιου!




Ο Πυγμαλιωνας σου...

Υ.Γ. Οι φωτογραφιες ειναι απο μια συναυλια του Νικου στο καστρο της Καλαματας πριν απο 3 - 4 χρονια σε μια μαγευτικη βραδια (οπως παντα αλλωστε...)



Του φίλου Παπάζογλου Νίκος

Μουσική/Στίχοι: Παπάζογλου Νίκος/Καφετζοπούλου Πηγή


Σε τυραννά η πανσέληνος σε παίρνει μακριά
Και τρομαγμένος σέρνεσαι μόλις ο ήλιος δύσει,
Του χθες ανοίγουν οι πληγές γυρεύουνε πιοτά
Κάθε που η νύχτα έρχεται στα μαύρα να σε ντύσει.

Τα καλοκαίρια μοναχός πλανιέσαι στα νησιά
Σ’ ένα καβούκι κρύβεσαι απ’ όποιον σ’ αγαπήσει.
Όταν αρχίζουν οι βροχές η πόλη σε ζητά
Μεσ’ τον ιστό της μπλέκεσαι σε άγριο μεθύσι.

Κοίταξε την πανσέληνο το γέλιο σου ζητά
Την όψη σου ο ουρανός σαν άστρο θα φωτίσει
θα σου γλυκάνουν τις πληγές του χρόνου τα φιλιά
που τάζουν πως θα αναστηθεί όποιος πολύ αγαπήσει!