Danke schoen

Μικρη μου Γαλατεια,

Δεν ειναι μια και δυο οι φορες που σου εχω μιλησει για την ακλονητη πεποιθηση μου στην πανισχυρη ειμαρμενη! Και πως να μην πιστευω αλλωστε; Καθε φορα που η ζωη μου βρισκοταν σε μια επερχομενη στροφη και η αλλαγη πλευσης, συναισθηματικη η επαγγελματικη, ηταν αναποφευκτη, η μοιρα μου εκλεινε πονηρα και παιχνιδιαρικα το ματι! Ακομη κι αν επελεγα να να εθελοτυφλω επι μακρον, Αυτη θα εβρισκε αλλη διοδο επικοινωνιας, περαν του οπτικου μου πεδιου!

Απειρα παραδειγματα σου εχω εξιστορησει, ωρες μικρες που κρυβεσαι στην αγκαλια μου απο τα παντα και τους παντες. Κι ενα απο τα πιο τρανταχτα μου επιχειρηματα ειναι ο τροπος που σε γνωρισα ή ακριβεστερα πως μου συστηθηκες απο τη μοιρα και δευτερευοντως απο μια κοινη μας φιλη.

Ας ειμαι ομως πιο ακριβης μιας και μονο ετσι η επιχειρηματολογια μου δε θα φανταζει σαθρη κι ετοιμορροπη! Σε μια εξοδο μας σε μεγαλη αθηναικη πιστα με τη συγκεκριμενη φιλη, και αναμεσα σε χορους και καταναλωση αφθονου αλκοολ, που απορρησα πως δε με οδηγησε σε καποιο εφημερευον νοσοκομειο για πλυση στομαχου, αυτη με ρωτησε πως ακομη ειχα διαφυγει της αξεπεραστης ικονοτητας της να γνωριζει ατομα, που θεωρει πως θα ταιριαζαν σαν γαντι ο ενας στον αλλο. Ομως οσο κι αν ημουν αφημενος στην επιδραση της αιθυλικης αλκοολης στην ανθρωπινη κριση και συνειδηση, μπορουσα να ανασυγκροτησω τα λογια της στα αρχικα μερη εξ ων συνετεθει!!!

Π ρ ο ξ ε ν ι ό ! ! ! κι ουχι προξενείο μικρη μου... Επειδη ομως η περιρρεουσα ατμοσφαιρα ηταν αυτο που ενας Σαλονικιος φιλος μου θα ελεγε χαρακτηριστικα "Χαλλλαρη", αρκεστηκα να της πω, για να τη σταματησω εκει, παρα για να την παροτρυνω, "Με ξερεις αρκετα καλα για να ξερεις τι να πραξεις"

Οι μερες περασαν και μια μερα χτυπαει το τηλεφωνο κι η φιλη αυτη στην αλλη μερια της τηλεφωνικης γραμμης να με ρωτα τι κανω το ερχομενο Σαββατοβραδο. Κι αφου πριν αφελως της ειχα πει τιποτα συγκεκριμενο και ειχα δηλωσει προθυμος να βγουμε μιας κι ειχε περασει καιρος απο την τελευταια μας εξοδο, μου ειπε πως θα μου γνωριζε επιτελους την περι ης ο λογος!

Εδω σε θελω καβουρα, να περπατας στα καρβουνα, σκεφτηκα!!! Βρε καλη μου αστα αυτα! Τιιιποτα αυτη! Και για να μην μακρυγορω της δηλωσα πως αν αυτη ειναι μια ενεδρα, να ξερει πως δε θα την πατησω και της ζητησα να μου υποσχεθει πως αν ολα πηγαιναν κατα διαβολου στη συναντηση αυτη θα ειχα σιγουρη μια εξοδο διαφυγης!

Ετσι λοιπον την Παρασκευη, μια μερα πριν δηλαδη απο την ημερομηνια τελεσης ενος προναγγελθεντος προξενιου, βγηκα με καποιες φιλες μου να πιω ενα ποτο και να εκμυστηρευτω στην κολλητη μου τι εμελλα να "παθω"! Η βραδια κυλουσε ευχαριστα πρωτον λογω της ευχαριστης παρεας και δευτερον και κυριοτερον χαρη σε μιαν ευμορφη νεαρα παρουσια,η οποια στεκοταν πισω απο τις φιλες μου, καθιστωντας ευκολη την θεαση της απο μερους μου.

Τελος παντων αυτη η γνωριμια δεν εμελλε να γινει με αυτη την κοπελα, μιας κι ειχα αναλαβει καθηκοντα συνοδου και σωφερ 4 δεσποινιδων και δε θα ηταν πρεπον να αναζητησω τροπους να την γνωρισω, παραμελλοντας τις φιλες μου. Ας ειναι, σκεφτηκα κι εφυγα, θαρροντας πως η βραδια αυτη ειχε ληξει αδοξα!

Το επομενο βραδυ λοιπον ντυθηκα βαριεστημενα και υποχρεωσα τον εαυτο μου να βρει καποια ψηγματα κεφιου και πηγα στο ιταλικο εστιατοριο, οπου ειχε δοθει το ραντεβου, σκεπτομενος στο αμαξι τροπους να μη δειξω την αμηχανια μου. "Μια βραδια ειναι" σκεφτηκα μεγαλοφωνως, "κι αν ειμαι τυχερος θα τελειωσει νωρις και αν ακομη τυχεροτερος, μετα θα παω στο ιδιο μπαρακι, που αλλωστε συχναζω, και θα ξαναδω τη χτεσινη αιτια που με οδηγησε σε απαρνηση του δωρου του Μορφεα"

Στο τραπεζι εφτασα πρωτος, πραγμα που παντα με φερνει σε δυσκολη θεση, μα η φιλη μου με το συνοδο της εφτασαν ευτυχως δυο λεπτα μετα, ενημερωνοντας με ομως πως η περιβοητη φιλη θα αργουσε. Η ωρα περνουσε κι εγω κοιτουσα εξω απο το παραθυρο, οπου καποια στιγμη διεκρινα την κοπελα, που ειχα εντοπισει μες στο πληθος το προηγουμενο βραδυ.

"Ειμαστε κι αποψε στον ιδιο χωρο" αναρρωτηθηκα "κι εγω ο ανοητος αυτη τη φορα εχω "πλατη" ολο το μαγαζι κοιτωντας προς τα εξω"! Ετσι αποφασισα πως οσο ακομη προλαβαινα σκοπιμο θα ηταν να αλλαξω θεση, πριν ερθει η "φιλη" ωστε τουλαχιστον να μπορω να βλεπω την κοπελα, που ατυχως δεν ειχα καταφερει να γνωρισω το προηγουμενο βραδυ. Κι ενω σηκωνομουν απο την καρεκλα, μου ακουω ενα "Καλησπερα σας" κι αντιλαμβανομαι πως η "φιλη" κι χτεσινη κοπελα απο το μπαρ ειναι ειναι ενα και το αυτο ατομο!!!

Εσυ, μικρη μου Γαλατεια!!!

Το μονο που σκεφτηκα εκεινη τη στιγμη και θελω να σου πω, μιας και τη συνεχεια την γνωριζεις, ηταν ενα:


Ευχαριστω (ειμαρμενη μου) !!!

ή γερμανιστι Danke schoen !!!



Ο Πυγμαλιωνας σου



Y.Γ. Το τραγουδι Danke Schoen τραγουδηθηκε απο τον Mr. Las Vegas - Wayne Newton κι εχει ντυσει μουσικα διαφορες ταινιες οπως (κυριως) το Ferris Bueller day off (1986) αλλα και τις μετεπειτα Vegas Vacation (1997), Meet the parents (2000) και το Matchstick men (2003).

Ετσι kioy ;-)

Υ.Γ. Θερμεσιλαε, ειμαι σιγουρος οτι στην προσπαθεια μου να ενσωματωσω στις επιστολες μου εκφρασεις και λεξεις, που δεν ειχα την τυχη σου να της διδαχτω εμπεριστατωμενα οπως υποθετω, μιας κι εχω χρεος απεναντι στην πνευματικη ολοκληρωση της Γαλατειας, σιγουρα κανω λαθη! Σε θερμοπαρακαλω, δειξε κατανοηση!

Wayne Newton


Danke schoen

Danke Schoen, Darling, Danke Schoen.
Thank you for all the joy and pain.
Picture shows, second balcony, was the place we'd meet,
Second seat, go Dutch treat, you were sweet.

Danke Schoen, Darling, Danke Schoen.
Save those lies, Darling don't explain.
I recall, Central Park in fall.
How you tore your dress, what a mess, I confess.
That's not all.

Danke Schoen, Darling, Danke Schoen.
Thank you for walks down Lover's Lane.
I can see, hearts carved on a tree.
Letters inter-twined, for all time, yours and mine, that was fine.

Danke Schoen, Darling, Danke Schoen.
Thank you for seeing me again.
Though we go on our seperate ways,
Still the memory stays, for always, my heart says, Danke Schoen.

Danke Schoen, Oh Darling, Danke Schoen.
I said, Thank you for seeing me again.
Though we go- on our seperate ways,
Still the memory stays, for always, my heart says, Danke Schoen.

Danke Schoen, Auf Wiedersehen, Danke Schoen

Πατα το PLAY και δυναμωσε τα ηχεια!!!

boomp3.com

Ολιγάρκεια...

Μικρη μου Γαλατεια,


Διανυω ημερες αδρανειας... η μαλλον ολιγαρκειας!!! Δε θελω πολλα απο την καθημερινοτητα μου. Αρκουμαι να μην αφηνομαι σε σκεψεις στεναχωρες για τα μελλουμενα που πιθανοτατα θα ερθουν, κυριως στον επαγγελματικο χωρο.

Ειναι που μου λειπεις κι εσυ (κι ας εχω αρχισει να υποπτευομαι οτι ουτε κι αυτο με αποσχολει τοοοοοσο πολυ που να διακοψω τις αγαστες διπλωματικες μου σχεσεις με τον Μορφεα)

Ειναι μερες τωρα ομως που δεν εχω ορεξη ουτε να μιλησω ακομη και για τις απαραιτητες καθημερινες υποχρεωτικες ατακες στο σεναριο ενος επαγγελματος που απαιτει ευφραδεια κι ευγλωτια!

Αρκεστηκα στα ολιγα κι απαραιτητα και ακομη αλλη μια επιστολη μου θα απλωθει ανετα σε ενα και μονο επιστολοχαρτο. Κι επιστρεφοντας στο σπιτι ακουσα στο ραδιοφωνο και απο την μια και μονη Ερα-2 ενα τραγουδι που με εκανε να ανοιξω στομα και παραθυρα και να το τραγουδησω μεγαλοφωνως και με μια καρδια παλλομενη να αναφωνησω...

"Σημερα δεν ηθελα πολλλα!!!"


Ο Πυγμαλιωνας σου


Υ.Γ. Προς ολους τους εναπομειναντες λαθραναγνωστες μου: Σας διαβαζω ανελλειπως και πασχιζω να βρω το κουραγιο να γινω πιο τακτικος στην επιστολογραφια μου μα εις ματην!

Υ.Γ.2 My dear Pussy thanks sooo much for the interest!!!

ΜΑΝΩΛΗΣ ΛΙΔΑΚΗΣ

"ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ ΠΟΛΛΑ"




Όσο εσένα θ’ αγαπάω

πάλι μέσα μου θα πάω

Ότι αξίζω θα σκορπάω

τέτοια ονειρευτά

Όσο εσένα θα ’χω μόνο

λίγο–λίγο θα ερημώνω

Μα η καρδιά θα με σκεπάζει

απ’ τα αριστερά

Σήμερα δεν ήθελα πολλά

Σήμερα δεν ένιωθα καλά

Σήμερα μιλούσα λίγο

Κάπως έτσι καταλήγω

Όταν η ψυχή παρακαλά

να 'ρθουνε τα μεν, τα ναι, τα άλλα

Σήμερα μιλούσα λίγο

Κάπως έτσι καταλήγω

Όταν η ψυχή παρακαλά

πάμε, Θεέ μου, εμείς οι δυο, καλά

Όσο εσένα θα κοιτάω

Μες τα μάτια να ρωτάω

Η ζυγαριά μου που κρατάω

λέει παντοτινά

Όσο εσένα θ’ ανασαίνω

πάλι θα ‘χω εδώ δεμένο

Τον πιθανό φυλακισμένο

να μου φτερουγά

Σήμερα δεν ήθελα πολλά...

Πατα το PLAY και δυναμωσε τα ηχεια!!!


boomp3.com

Οι εσπερινες μυρτιλοπιτες...

Μικρη μου Γαλατεια,

Ο, τι κι αν γινει ποτε αναμεσα μας ποτε δε θα ξεχασω την ιδιοτητα μου ως δημιουργος και συνεχιστης του "ειναι" σου, υλικου και πνευματικου! Εστι λοιπον βιαστικα αλλα σταθερα θα αρχισω να σου προτεινω ταινιες, μουσικες και αναγνωσματα που θα θελα (να ηθελες) να δεις!

Μια ταινια λοιπον που σου προτεινω να δεις ειναι το "My blueberry nights" που χαρη στον αγαπημενο σου Τζουντ Λω θα θελεις να δεις, ειμαι βεβαιος!

Βεβαια ο Kar Wai Wong εχει διαπρεψει στο παρελθον με το 2048 αλλα αυτη η ταινια του δε θα σε αφησει ασυγκινητο, οπως ευστοχα δηλωσε προσφατως κι ο αγαπημενος μου Kioy.

Ακομη πιο σιγουρο ειναι πως δε θα σε αφησει και το soundtrack τις ταινιας κι ας μην περιλαμβανει τις κραυγαλεες επιτυχιες. Ενα απο τα τραγουδια που το απαρτιζουν ειναι και αυτο που σου παραθετω στη συνεχεια που ο μουσικος επιμελητης της ταινιας αποφασισει να χρησιμοποιησει για να "ντυσει" και το trailer της!

Ακουσε λοιπον το τραγουδι, διαβασε την κριτικη του Kioy και μετα ας ελπισουμε πως θα πειστεις να διαθεσεις 1:28:21 απο τη ζωη για να τη δεις. Περιμενω τα σχολια σου...

Ο Πυγμαλιωνας σου.

Υ.Γ. Θελω να πιστευω οτι αυτο το τραγουδι θα αρεσει στην Σκορπινα!

The Greatest - Cat Power



Once I wanted to be the greatest
No wind or waterfall could stall me
And then came the rush of the flood
Stars of night turned deep to dust


Melt me down
Into big black armour
Leave no trace of grace
Just in your honor


Lower me down
To culprit south
Make 'em wash
The space in town


For the lead and the dregs
Of my bed i've been sleepin'
Lower me down
Pin me in
Secure the grounds
For the later parade


Once I wanted to be the greatest
Two fists of solid rock
With brains that could explain
Any feeling


Lower me down
Pin me in
Secure the grounds


For the lead and the dregs of my bed
I was sleepin'
For the later parade



Once I wanted to be the greatest
No wind or waterfall could stall me
And then came the rush of the flood
Stars of night turned deep to dust

Πατα το Play και δυναμωσε τα ηχεια σου ! ! !

boomp3.com

Οταν χαραξει το 2008...

Μικρη μου Γαλατεια,

Οταν χαραξει το 2008 δε θα με βρει να νιωθω οικτο για μενα! Τερμα ολες αυτες οι επιστολες που κουραζαν και μενα και τους λαθραναγνωστες μου! Θελω να πιστευω πως καποιοι απεμειναν κι υπεμειναν αυτη μου την γεματη κλαυθμους και οδυρμους συμπεριφορα μου!

Δεν ξερω καν αν αξιζει να σου στελνω πια επιστολες ακομη κι αν καταφερω να βρω ενα νεο τροπο να εκφραζομαι χωρις να επαναλαβω τα παλια μου λαθη! Ο (νεος) χρονος θα δειξει αν καταφερει αυτο το ιστολογια να μετεξελιχθει σε κατι νεο και υγειεστερο!

Ευχαριστω ολους εσας που μετα απο τοοοσο καιρο με ψαξατε και να ξερετε πως ημουν καπου εκει εξω και περιμενα αυτη την επικοινωνια σας κι ισως ακομη απο καποιους ακομη αλλα ας ειναι! Ιδιαιταιρως την Pussy Galore, την elafini και τον Kioy!

Αν θελετε να μη με χανετε ισως θα πρεπε να με προσθεσετε στις επαφες το msn messenger σας!

pygmaliwn-galateia.hotmail.com

Καλη Πρωτοχρονια σε ολους σας!

Α και σε σενα μικρη μου Γαλατεια!

Ο Πυγμαλιωνας σου.

boomp3.com

Το φορεμα το θαλασσι...

Μικρη μου Γαλατεια,

Δεν ξερω τι συνεβει μα λογω καποιων τεχνικων δυσκολιων, ειχαμε ενα προβλημα στην επικοινωνια! Δεν ξερω τι θα εκανα αν εχανα ολες αυτες τις "επιστολες" που κατα καιρους και τοσους μηνες τωρα, σου εχω στειλει! Εκτος εσου, κι οι "λαθραναγνωστες" μας, μου παραπονεθηκαν οτι ειχαν προβληματα, αν και οχι οσοι θα ηθελα να δειξουν ενδιαφερον στο ενδεχομενο να χαθει δια παντος αυτο το ιστολογιο...

Ας ειναι! Εγω παντως στο δηλωνω, κουραγιο να συνεχισω δε θα εβρισκα ευκολα να συνεχισω και να ξεκινησω απο την αρχη ! Αλλα μιας κι ολα καλα, με μονη απωλεια την τελευταια μου επιστολη για τους Rolling Stones - Muddy Waters, συνεχιζω μεχρις οτου τα σημαδια κι οι καιροι μου δειξουν ακομη πιο επιτακτικα οτι πρεπει να σταματησω να σε σκεφτομαι και να σου γραφω!

Και πως να σταματησω αραγε οταν ερχονται στο διαβα μου τραγουδια, που και μονο στο ακουσμα της πρωτης μελωδιας τους, με κανουν να σκεφτομαι εσενα, λες και δεν περασε μια μερα, κι ας εχουν περασει χρονοι δεκα!

Το ραντεβου ειχει κλειστει εξω απο ενα σινεμα που πλεον ανηκει στο παρελθον και στις αναμνησεις μου, αφου εχει μετατραπει σε πολυσυχναστη καφετερια! Ειχαμε αποφασισει να παμε να δουμε μια ταινια, και πιο συγκεκριμενα την "Πολη των Αγγελων". Σημαντικη λεπτομερια οτι αυτο το ραντεβου ερχοταν μετα απο ενα διαστημα πλεον του ενος ετους που ειχαμε διακοψει να μιλαμε μιας κι εγω ως επηρμενος κι αβασιμα σιγουρος για την "νικη" κι αποφασισμενος Σπαρτακος, επαναστατησα μια νυχτα κι απο το τηλεφωνο "περηφανα" σου δηλωσα ευθαρσως, πως προτιμω το "ΤΙΠΟΤΑ" αφου δε μου δινεις τα "ΠΑΝΤΑ" !

Ε, λοιπον μετα απο περιπου εναμιση χρονο, η επαναστατικη μου διαθεση ατονησε κι ενα στερητικο συνδρομο την αντικατεστησε ολοκληρωτικα! Κι ετσι ενω ηθελα απο καιρο να σου τηλεφωνησω, αρπαξα την ευκαιρια και σε καλεσα με αφορμη την ονομαστικη σου εορτη (της οσιας Γαλατειας). Κι εσυ χαρηκες τοοοσο πολυ που με ακουσες (κι ισως που εγω για πολλοστη φορα υποχωρησα μπροστα στο μεγαλειο του πεισματος και της αυτοπεποιθησης σου) που μου προστεινες να βρεθουμε την επομενη κιολας ημερα.

Μα ενω τα αρχικα σχεδια περιελαμβαναν καφεδακι και σινεμα, ανετραπησαν εξ'αιτιας σου, και ειπαμε να βρεθουμε απ'ευθειας εξω απο τον κινηματογραφο! Μα ποιος συναντιεται για να δει ταινια μετα απο τοσα αλυτα (και σιγουρα δυσεπιλυτα) θεματα και ακομη "χειροτερα" για να δει την "Πολη των Αγγελων" ; ; ;

Κι εκει που περιμενα πανικοβλητος για τις συνεπειες της παρατολμης αποφασης μου κι αναρρωτιωμουν αν θα'σαι οσο ομορφη σε θυμομουν, εμφανιζεσαι απο το πουθενα σαν ξωτικο, και με κανεις και μονο με την αυρα που παντα σε περιβαλει, να μεινω αφωνος, ξεχνοντας απειρους καλοπροβαρισμενους διαλογους κι εξυπνες ατακες!

Φορουσες ενα θαλασσι εφαρμοστο φορεμα που παρολη την σχεδιαστικη του απλοτητα, καταφερε με την ανυπολογιστη αρωγη του καλλοσχηματισμενου κορμιου σου να μου στερησει την ανασα κατι παραπανω απο στιγμιαια! Και δεν ημουν ο μονος μιας και οσο εμεις ψαχναμε που θα καθησουμε διαπιστωσα πως οι περισσοτεροι αντρες της αιθουσας σε κοιτουσαν επιμονα, αδιαφορωντας οχι μονο για εμενα που σε συνοδευα μα κυριως για τις κοπελες που αυτοι συνοδευαν!!! Κι οταν τελικα καθησαμε και περιμεναμε την εναρξη της ταινιας, εγω πασχιζα να κρατω το βλεμμα μου μακρια απο το απειλητικα βαθυ ντεκολτε σου, οχι γιατι κατι τετοιο θα σε εφερνε σε δυσκολη θεση, αλλα κυριως γιατι θα εκανε ακομη πιο προδηλη την διαρκη μου υποταγη στα ακαταμαχητα καλλη σου!

Η συνεχεια της βραδιας γνωστη και στους δυο μας... Η συνεχεια της σχεσης μας γνωστη, εν μερει, μεσω αυτων των "επιστολων" και στους λαθραναγνωστες μας... Το τι μελλει γεννεσθαι αγνωστο μαλλον μονο σε μενα, μιας και παντα εσυ ησουν αυτη που με τις πραξεις η την ελλειψη αυτων, καθοριζες το κοινο μας μελλον!!!

Ο Πυγμαλιωνας σου.

Κωνσταντίνος Θαλασσοχώρης

"Το φόρεμα το θαλασσί"


Κι εγώ, κι εγώ που να 'ξερα από τότε να στο πω,
να σε κοιτάξω μες στα μάτια να σου πω, πως σ' αγαπώ!
Κι εγώ, κι εγώ που 'να 'ξερα από τότε να στο πω,
να σε κοιτάξω μες στα μάτια να σου πω, πως σ' αγαπώ!

Κι εσύ, μ' αυτό το φόρεμα το θαλασσί,
να με κοιτάς και να γελάς με μένα!
Κι εσύ, μ' αυτό το φόρεμα το θαλασσί,
που οι μάγισσες το κέντησαν για σένα!

Γλυκιά, και όμορφη πολύ που ήσουν κοπελιά,
στα όνειρα σε είχα δει ξανά, εσένα.
Γλυκιά, και όμορφη πολύ που ήσουν κοπελιά,
στα όνειρα σε είχα δει ξανά, εσένα.

Κι εσύ, μ' αυτό το φόρεμα το θαλασσί...

Ξυπνώ, μόνο εσένα έχω τώρα στο μυαλό
και ένα χαμόγελο μες στην καρδιά κρυφό, πως θα σε δω ! ! !
Ξυπνώ, μόνο εσένα έχω τώρα στο μυαλό
και ένα χαμόγελο μες στην καρδιά κρυφό, πως θα σε δω ! ! !

Κι εσύ, μ' αυτό το φόρεμα το θαλασσί...


Πατα το PLAY και δυναμωσε τα ηχεια σου ! ! !

boomp3.com

Levi's history...

Μικρη μου Γαλατεια,

Επειδη ειμαι σιγουρος οτι ημουν λιγο (;) κουραστικος στις τελευταιες μου επιστολες αποφασισα να αρχισω να σου στελνω (και) πιο αναλαφρες με θεματα που ειμαι σιγουρος οτι θα σε ενδιεφεραν πολυ! Οπως αυτο που αποφασισα να σου γραψω σημερα!

Θυμηθηκα την τελευταια φορα που μου ειπες οτι δεν ειχες δει το "Fight Club" και σου παραδεχτηκα πως ο Brad Pitt σε αυτη την ταινια ηταν πολυ καλος στο ρολο του! Ε, λοιπον οντας μεγαλυτερος σου, οφειλω να σε ενημερωνω για πραγματα που λογω ηλικιας σου διαφευγουν και σιγουρα σε ενδιαφερουν!

Λοιπον ο κος Pitt πισω στο μακρινο (για σενα) 1991, λιγο πριν παιξει στο "Thelma & Louise" οπου κι εγινε ευρυτερα γνωστος, εκανε ενα διαφημιστικο για την παντοδυναμη τοτε Levi's οπου ειλικρινα θυμαμαι μεχρι σημερα, μιας και τοτε καθε νεο της σποτ ηταν ειδηση και θεμα προς συζητηση στα διαλειματα του σχολειο (ναι, ναι του "κρυφου"!)






Βεβαια τοτε κανεις δε γνωριζε τον Brad oυτε και μπορουσε να διανοηθει την μετεπειτα σταδιοδρομια του! Ουτε ομως κανεις τον ειχε προσεξει σε καποιο επεισοδιο του "21 Jump Street" που βλεπαμε απο το νεοσυστατο τοτε Μega Channel τα βραδυα της Πεμπτης, λιγο πριν τον "Booker". Φυσικα τοτε το αστερι της σειρας ηταν ο εξοχος Jonny Depp και μονο αν κανεις ψαξει στη φιλμογραφια του μπορει να βρει την ολιγολεπτη αυτη συμμετοχη του.




Τελος για να παω ακομη πιο πισω για να δεις τον λατρεμενο σου Brad στο "Dallas" που ακομη και για μενα παει πολυ πισω σου παραθετω και αυτο για να τον θαυμασεις στην ηλικια των 24 ετων, αν και παντα μικροεδειχνε!






Ο Πυγμαλιωνας σου.


Υ.Γ. Το soundtrack του συγκεκριμενου σποτ ειναι το "20th Century Boy" απο τους T-Rex.

Απλα πατα το PLAY και δυναμωσε τα ηχεια σου ! ! !

boomp3.com

Αυτοματη γραφη...

Μικρη μου Γαλατεια,

Καποιοι ψυχολογοι υποστηριζουν ενθερμως την τεχνικη της αυτοματης γραφης! (οχι τα μεντιουμ με το κληρονομικο χαρισμα). Ετσι λοιπον αποφασισα σημερα, μιας και δεν ξερω τι να σου γραψω (σιγα το νεο θα μου πεις κι οχι αδικα) να το δοκιμασω κι εσυ (κι ολοι εσεις οι "λαθραναγνωστες") να μου πεις τη γνωμη σου και τη διαγνωση σου!

Ετσι λοιπον το πρωτο (και το μονο προς το παρον) πραγμα που μου ερχεται στο νου ειναι το χαμογελο σου! Ενα χαμογελο που μονο ως ο ορισμος του χαμογελου μπορεις να οριστει! Αυτο ηταν αλλωστε και το πρωτο χαρακτηριστικο σου που μου εκανε εντυπωση, και με εκανε να σε θελω οσο καμια αλλη, παροτι βιαστικα κι εσφαλμενα πιστεψα οτι ησουν δεσμευμενη με εναν κατα τυχη παρευρισκομενο φιλο σου!






Χμμ, ενα δευτερο στοιχειο που με κανει να συνεχιζω να γραφω ειναι η επιμονη σου να θες να σε προσφωνω στις κατ΄ιδιαν συζητησεις μας "Πριγκηπισσα μου" η ακομη καλυτερα "Πριγκηπεσα μου" απο το πρωτο τραγουδι που σου αφιερωσα, διχως ακομη να ξερω τα μουσικα σου γουστα και ρισκαροντας να σε απογοητευσω! Αλλα ευτυχως κατι τετοιο δε συνεβει... μεχρι τωρα τουλαχιστον!

Θα μπορουσα να συνεχισω και σε τριτο και σε τεταρτο και ... παει λεγοντας ομως θαρρω πως μονο να σε κουρασω θα καταφερνα οποτε θα αρκεστω να αναπολω μιας και πλεον ολα αυτα ειναι τοοοοσο μακρινα. Η εστω εστι φανταζουν!

Ο Πυγμαλιωνας σου.


Υ.Γ. Συγγνωμη αν σας κουρασα, αλλα η αυτοματη γαρ...

Υ.Γ.2 Ακουστε αν θελετε μια πολυ καλη και πιο "διακριτικη" διασκευη της "Πριγκηπεσας" του Σωκρατη Μαλαμα απο τον Μανωλη Λιδακη που θα βρειτε το νεο του (σχετικα) δισκο , "Αυστηρως Λαικον".

Απλα πατα το PLAY και δυναμωσε τα ηχεια σου ! ! !

boomp3.com

Θα περάσουν οι μέρες ; ; ;

Μικρη μου Γαλατεια,

Σημερα ξυπνησα απο τις δυνατες ριπες της βροχης πανω στο τζαμι της μπαλκονοπορτας μου, την οποια ειχα ξεχασει ανοικτη χτες βραδυ. Οταν πια γυρισα, το μονο που ηθελα ηταν να κοιμηθω αμεσως, μιας και η χτεσινοβραδυνη καταναλωση τσιπουρου παρολιγο να γραφτει στο προσωπικο μου All Times Τop Ten!

Κι ετσι το πρωινο ανεμοβροχο ηταν αυτο που με ξυπνησε πολυ πριν να παω για δουλεια, οποτε θεωρησα σκοπιμο να ακουσω λιγο ραδιοφωνο, ετσι για να συνοδευσω τη μελωδια της βροχης με αυτη των μουσικων επιλογων της Ερα - 2! Και λες και το ειχα κανει "παραγγελια" ακουσα το "Θα περασουν οι μερες" απο την βελουδινη φωνη του ταλαντουχο Σταθη Δρογωση!

Χρονια τωρα εχω μια αφελη προληψη: Κρινω τα αμεσα μελλουμενα απο το πρωτο τραγουδι που θα ακουσω! Ετσι χωρις να ξερω αν ειναι θεμα αυθυποβολης (πιθανοτατα) η μερα μου κυλησε πολυ ομαλα. Στη δουλεια αν και προεκυψαν αρκετα, αισθανομουν υπεροχα μιας και το σκηνικο εξω απο το τζαμι περιελαμβανε μια συσταδα πολυετων ευκαλυπτων να "χορευουν" σε ξεφρενους ρυθμους που υπεβαλε ο δυνατος Νοτιας.

Αλλα πανω απο ολα αυτο οφειλοταν στη σκεψη σου που εμμονα ειχε ριζωσει στο μυαλο μου εξ' αιτιας (η μαλλον χαρη) του τραγουδιου αυτου! Κι ιδιαιτερα της στροφης με την οποια θα κλεισω αυτη μου την επιστολη και την οποια χροοονια τωρα σου εχω αφιερωσει (μιας και σου εχω αφιερωθει ψυχι τε και σωματι):


Kι όμως σ' αγαπάω ! ! !
Kι είμαι ακόμα εδώ ! ! !

Ο Πυγμαλιωνας σου.

"Θα περάσουν οι μέρες"

Δρογώσης Στάθης


Θα περάσουν οι μέρες
ναι, ο χρόνος μου τάζει
πως το φως της αυγής
διώχνει κάθε σκοτάδι.

Κι όπως φεύγουν οι μέρες
και σε παίρνουν μακριά,
σαν λουλούδι η καρδιά μου
στον αέρα σκορπά.

Δεν μου μένει τίποτα!
Τίποτα να κάνω,
τίποτα να πω!

Δεν μου μένει τίποτα!

Kι όμως σ' αγαπάω ! ! !
Kι είμαι ακόμα εδώ ! ! !

Και περάσανε οι μέρες
όπως μου έταξε ο χρόνος,
μα στο φως της αυγής
δεν θαμπώθηκε ο πόνος...

Κι είναι οι μέρες βροχή
που το τζάμι χτυπά,
να γινόσουνα o ήλιος
να γυρνούσες ξανά ! ! !

Δεν μου μένει τίποτα!
Τίποτα να κάνω,
τίποτα να πω!

Απλα πατα το PLAY και δυναμωσε τα ηχεια σου ! ! !

boomp3.com

Y.Γ. Το βιντεο κλιπ του τραγουδιου μπορεις να το δεις στο site του Φεστιβαλ Θεσσαλονικης, οπου κι ελαβε μερος με αυτο ο Δρογωσης το 2005.

http://www.festivaltragoudiou.gr/artists2005.asp?mode=1

Μαυρη αγαπη...

Μικρη μου Γαλατεια,


Τις προαλλες αφησα σα σχολιο, εντελως αυθορμητως, σε ενα ποστ της Σκορπινας, τους στιχους ενος τραγουδιου του Μανωλη Φαμελου, τραγουδισμενο απο τον Νικο Ζιωγαλα. Ενα τραγουδι που ειχα τη τυχη να πρωτακουσω πολλα χρονια πριν, χαρη σε εναν πολυ καλο μου φιλο, που ως ραδιοφωνικος παραγωγος, ειχε προσβαση σε παρα πολλα τραγουδια, κυριως χαρη στα promo cd's που του εστελναν οι δισκογραφικες εταιρειες.

Ενα τραγουδι που πολλοι αγνουν, κακως κατ' εμε, την υπαρξη του, ισως γιατι δεν προβληθηκε αρκετα οταν πρωτοβγηκε, και τωρα ειναι αργα αφου πια ο κοσμος εχει στρεψει τα ωτα του σε αλλα πιο "ευπεπτα" ακουσματα. Ειναι λοιπον ενα τραγουδι που ακολουθει τις ηπειρωτικες μουσικες φορμες, με τις γνωστες κι αγαπημενες ροκ εξαρσεις! Δεν ξερω αν θα σε "αγγιξει" οσο εμενα την πρωτη φορα που το ακουσα, που ισως ειχε να κανει με την ηλικια και την συναισθηματικη κατασταση που βρισκομουν τοτε, μα αξιζει να ελπιζω οτι τουλαχιστον δε θα σε αφησει παγερα αδιαφορη!

Το καλοκαιρι που πηγα στη συναυλια του Ζιωγαλα (μαζι με Φαμελλο, Ζακ Στεφανου, Σταθη Δρογωση και Μυρωνα Στρατη στα Ριγκλια της Μεσσηνιακης Μανης) οταν ρωτησα τον Νικο αν θα παιξουν το συγκεκριμενο τραγουδι, εκπληκτος με ρωτησε που το θυμαμαι κι αν μου αρεσε τοσο που ακομη επιθυμω να το ακουσω λαιβ. Μετα απο αυτο πιασαμε μια δεκαλεπτη κουβεντα στα παρασκηνια, και μιλωντας του για μια αλλοδαπη φιλη που ειχε γινει εξαλλη οταν τις μετεφρασα επι λεξει το "... να σου ριξω μια μπουνια" απο το "Σταρ του σινεμα" γελασε με την καρδια του και μου εκμυστηρευτηκε την αληθινη ιστορια πισω απο αυτο το τραγουδι. Μα αυτο εινια κατι μικρη μου, που δε θα το φανερωσω ουτε και σε σενα!

Ο Πυγμαλιωνας σου.

ΜΑΥΡΗ ΑΓΑΠΗ



Στην πέτρα ο χάρος κάθεται και ψιλοτραγουδάει,

βάζει στο μάτι τις καρδιές και κακομελετάει.

Εϊ γοργά κίνησε να τις πάρει!



Τη μια τη σέρνει στους γκρεμούς,

την άλλη στο λιοντάρι,

την τρίτη την πιο δύσμοιρη στη μαύρη αγάπη τάζει!

Εϊ βαριά στη μαύρη αγάπη τάζει!




Έρχεται μες τον ύπνο μου γλυκά και μ' αγκαλιάζει,

και στην καμμένη μου καρδιά ένα σταυρό χαράζει!

Εϊ στην καρδιά ένα σταυρό χαράζει!



Απλα πατα το κουμπι PLAY και δυναμωσε τα ηχεια...

boomp3.com

Το φιλι της ζωης ! ! !

Μικρη μου Γαλατεια,

Οντας μιση ωρα αναποφασιστος για το περιεχομενο αυτης της επιστολης, αποφασισα να σου γραψω για το θεμα του "επιστολοχαρτου" που συνηθιζω να χρησιμοποιω. Ειναι φυσικα το πασιγνωστο "Φιλι" του Κλιμτ, που για πρωτη φορα ειχα δει, αν δεν απατωμαι, σε μια παλια για το νεαρον της ηλικιας σου ταινια. O αγγλικος τιτλος της, μιας κι αγνοω τον ελληνικο, ειναι "Dying young" με την Τζουλια Ρομπερτς.

Επισης εχω τη χαρα να τον εχω δει δυο φορες εκ του συνεγγυς. Μια στη γκαλερι Σεσεσιον και μια στο παλατι του Μπελβεντερ(ε), απο οπου ειναι τραβηγμενη κι η φωτογραφια που σου αποστελλω. Μα να εισαι σε παρακαλω επιεικης με την ποιοτητα της, μιας ειναι τραβηγμενη, βιαστικα και στα κρυφα ,φυσικα, μιας και δε θα θελες να με πεταξουν κλωτσηδον εξω οι φυλακες, που πιστεψε με οτι το εννοουν οταν λενε οτι απαγορευονται οι φωτογραφιες!





Λοιπον αυτος ο πινακας με χαρακτηριζει απολυτα, ειδικα οσον αφορα στην αποψη μου για τις σχεσεις με τις γυναικες. Και για να προλαβω τυχον ενστασεις σου και παραπονα, με κυριοτερο και αντιπροσωπευτικοτερο παραδειγμα εσενα! Αυτη η σταση σωματος στον πινακα ειναι εκδηλωτικη μιας προστατευτικης αγαπης, ενος επεκτατικου εναγκαλισμου και ενος ασπασμου με προδηλη την πρωτοβουλια της πειρας μα και της δεδομενης αποδοχης!

Αυτα ειναι τα βιαστικα (μα οχι κι απολυτα εσφαλμενα) συμπερασματα προκατοχων σου. Κι αυτο γιατι απλα προσεγγιζαν κι αποκωδικοποιουσαν επιφανειακα μια τετοια δεδομενη συμπεριφορα! Η ουσια κρυβεται πολυ πιο βαθια και σιγουρα κι εσυ την αγνοεις! Μα σε σενα , για πρωτη φορα, ισως αφησω να διαφανει μια ιλιαχτιδα (εξομολογητικης) αληθειας!

Αυτο το φιλι δεν ειναι τιποτε αλλο απο ενα απεγνωσμενο και απαιτητικο φιλι της ζωης, που δεν περιμενω να προσεγγισω επικινδυνα τα δυσδιακριτα ορια της αισθηματικης ασφυξιας, για να ζητησω και να λαβω απο σενα, κλασματα προτου να αποχαιρετησω τον κατα τα λοιπα, αδιαφορο τουτο κοσμο. Οσο κι το καμουφλαρω, με την προβια του αυταρκους κι ισως υπεροπτικου ερωτικου σου μεντορα, (αναθεμα το διεγνωσμενο ως χρονιο πυγμαλιωνικο συνδρομο που με διακατεχει) δεν θεωρω πως ενα εμπειρο συναισθηματικα ματι, δε δυναται να διακρινει τα ιχνη ενος παιδιου που στο φιλι αυτο εχει εναποθεσει ολες του τις εναπομεινασες ελπιδες για μια ζωογονο εμπνευση!

Μια κυριολεκτικη εμπνευση! Το φιλι λοιπον αυτο ειναι η διοδος της πνοης που εχει αναδρομη απο τα αναμενομενα πορεια. Δηλαδη πηγαζει απο εσενα μικρη μου, και εκβαλλει σωτηρια μεσα μου. Κι αν το γνωριζες αυτο το αναμφιβολο δεδομενο, ισως επεφερες αλλαγες στην αμφιροπη ισορροπια αυτης της σχεσης. Για καλο η για κακο δεν ξερω...

Ο Πυγμαλιωνας σου.

Υ.Γ. Σου στελνω να ακουσεις ενα τραγουδι που ταιριαζει με οσα αποψε σου γραφω, κι ειναι το σαουντρακ απο την ομωνυμη τηλεοπτικη σειρα του Αντεννα, που ομολογω οτι ποτε δεν ειδα, οσο εξαισιο και δελεαστικο κι ηταν αυτο το τραγουδι.

Το φιλί της ζωής

Χατζηνάσιος Χρήστος


Φωτιά θ' ανάψω κι εκεί θα κάψω
όσα παράπονα και πίκρες έχω ζήσει,
δεν είχα άστρο, στο μαύρο άσπρο
ώσπου η αγάπη ήρθε δίπλα να καθίσει.


Πάρε με, πάρε με στην αγκαλιά σου και
βάλε με, βάλε με μες την καρδιά σου και
δώσε μου, δώσε μου το φιλί της ζωής!
Άγγιξε, άγγιξε τα όνειρά μου και
φίλα με, φίλα με στα βλέφαρά μου και
δώσε μου, δώσε μου το φιλί της ζωής!

Ζωή χαμένη, παραδομένη
σε λάθος κόσμο που μου έγινε συνήθεια
κι εκεί που όλα, χαθήκαν όλα
τ' όνειρο ξύπνησε και έγινε αλήθεια.

boomp3.com